سمینار1 و2موضوع : فال چل سرو(تک بیت های تفالی در زبان لکی )استاد :جناب آقای دکتر حسین مسجدیدانشجو: محمد طاهر رحمان سالاریرشته زبان و ادبیات فارسیسال تحصیلی 95-1394نیمسال اولفهرستمقدمه .................................................................................................................................3چل سرو چیست ..................................................................................................................4فال چل سرو را چگونه انجام میدهند....................................................................................5رسم الخط............................................................................................................................7ابیات چل سرو.....................................................................................................................9مقدمه ازدیرباز زاگرس نشینان ،درشبهای زمستان گردهم جمع می شدند و برسرنوشت خود درقالب تک بیتها تفال می زدند،این امر تاثیر ی شگرف در زایش تک بیتها ومانایی واژگانی اصیل از زبان پارسی شده است.ابیات فراوانی در استان لرستان،ایلام وجنوب استان همدان وشرق استان کرمانشاه وشمال استان خوزستان واستان چهارمحال بختیاری به گوش می رسد که هنوزبردفتری ثبت نشده اند.اگر عزمی راسخ بر جمع آوری ومکتوب کردن این سرمایه های ملی صورت نگیرد قطعا به باد فراموشی سپرده خواهند شد.به دلیل عدم کتابت اشعار نمی توان تاریخ دقیقی از سرایش آنها به دست آورد،اما می توان با کنکاش در مضامین ومفاهیم این تک بیتها به طور تقریبی تاریخی را تخمین زد.این تک بیتها چون بیشتر به زبان لکی هستند ؛ شاید خاستگاه آنها قسمتهای لک ادامه مطلب

اگر گدای پولی همیشه در مسیر انسان باش اگردنبال شخصیتی همیشه در مسیرت انسان باش محمدطاهررحمان سالاری

از صورت ماه تو خوشم می آید از طرز نگاه تو خوشم می آید وقتی به ستاره های شب مینگرم اززلف سیاه تو خوشم می آید محمد طاهر رحمان سالاری

وحشت سکوت درشب چشمان تو زیر تازیانه ی مژگان در دست جلادان دو پلک دیگر با بستن دروازه های چشم هرگز جنازه ای پیدا نشد گم شدم در میان گم شدگان

رودهایی بود بر بالای کشت آخرین زیبایی اش در هم سرشت عشق را انگار یادش رفته بود آدم از تنهایی آنجا را بهشت

بنار سینه لی جله مکیشی بله تین می یه لی مله مکیشی تلنجک هایتی ار ماهور تینی وه برمودا چه می قله مکیشی محمد طاهر رحمان سالاری

مرحوم حاج ملک مراد رحمان سالاری یکی از بزرگ مردان تکرار نشدنی ایل بزرگ حسنوند طایفه ی بزرگ سالاری روحش شاد و یادش گرامی باد.

با تن نرم گل باغچه بازی نکنید

غنچه خوابست بر او دست درازی نکنید

این حوالی اگر خون گلی ریخته شد

بهتر آنست شما حاشیه سازی نکنید

برو بزن به وفا تکیه بر سرای خودت
مکش منت نا کس بنوش چای خودت
همیشه نام تو را می برم برای خودم
تو نیز نام مرا می بری برای خودت؟
اگر تو را به تماشا نشسته ام ای گل
چرا که راه می روی به روی پای خودت
از آن زمان که بیان شدتو ماجرای منی
نگفته ای به کسی شرح ماجرای خودت
هزار مرحله رفتم به ارتفاع گرین
تو ای کلان گرینم بمان به جای خودت

"محمد طاهر رحمان سالاری "

خوبی؟ چه خبر؟
گفتی صنمی با تو ندارم
حیف از تو و این حرف
دانم که چنین نیست
آشفتگی از چیست؟
من لحظه ای از تو دور نیستم
گویند که دل به دل راهست
آری تمام لحظه هایم
بر خاطر من عبور داری
چون آب میان نهر تشنه

سروده:محمدطاهر رحمان سالاری

در استخراج"گوهر پینه "ازمعدن دستانشمتحفسانی تیز بین با "حریر سوزن" کند و کاو را در مرزهای مقدس و موانع خاردار فاو انگشتانش آغاز می نمودند. گاهی گویی بوسه ی خدا را بر فرق سر خویش احساس می کردنددر حال و هوای غروب 'ورگه"طنین جریان موسیقیایی بالاجوتادامه مطلب

تک نزنی هوش و حواسم جمه

وم گوتنه سر مویری وا پمه

لیوه منم د سینه ای آسمو

کفترمه وه شوق تو پر دمه

کز نکو ها چی بکی تش بریق

یادمه سالی ک لفوت زمه

خو فمسم زلزله چن ریشتری

خو دونسی قلب مه ارگ بمه

رازتونه د سینه مه هوفتسه

حرف بزه ساکتی سی مه سمه

گیڙم وبی حالمو انگار مس

پیاله چشت بیه بلا جو همه

وت گوتنه ک حلقه داغت منم

داڠ بنی داۼ ننی وا نمه

ایسه دونم دوننه کی پاشنی

ملیچیا هرچی گوتن دت کمه

سروده:محمدطاهر رحمان سالاری

من برای رسیدن به پایان خودم
خواهم دوید
با عبور از
هیولای گردنه ها
آواز خواهم خواند
دره های تنهایی ام را
در گوش های کوه
همگام با جیرجیرکها
زمزمه خواهم کرد
در چشمهای جغد
آنسوی دورها را خواهم دید
باید از شانه های گون پرسید
بر کفشهای من
چه گذشت
از ساقه های خشکیده ی گندم
احوال پینه های دستانم را
پرسید
مترسکهای به جا مانده را
خواهم گفت
کلاهتان را بردارید
هرگزگنجشکها را نترسانید
من از هجوم کلاغ ها بیزارم

سروده:محمدطاهر رحمان سالاری

قلعه جغد معنی قلعه جغد در لغت نامه دهخدا قلعه جغد. [ ق َ ع َ ج ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پیربخش حومه ٔ شهرستان خرم ، واقع در 22هزارگزی شمال خرم آباد و 15هزارگزی خاور اتومبیل رو خرم آباد به کرمانشاهان. موقع جغرافیایی آن تپه ماهور و هوای آن معتدل ماادامه مطلب

عشق هراتینی مه، گلونی بین قجری

ارافتیره مردمه، ا ورتاووه دنگت نما